Το surf είναι μια διέξοδος από την πίεση της καθημερινότητας, μια ανακούφιση, ψυχοθεραπεία μετά από ένα σοβαρό συμβάν. Είναι επίσης ο τρόπος μου να διατηρώ την καλή φυσική κατάσταση, ώστε να μπορώ να ανταποκρίνομαι στις απαιτήσεις της δουλειάς.
Αλέξανδρος Φατσέας – Η θάλασσα είναι η ψυχοθεραπεία μου
Άρθρο από την έντυπη έκδοση GO HANIA #77Ο πυροσβέστης και εθελοντής διασώστης Αλέξανδρος Φατσέας από τα Χανιά μιλά για το καθήκον, την ομάδα, τον εθελοντισμό και το κύμα που του χαρίζει ισορροπία.
Σε μια καθημερινότητα γεμάτη ένταση, απρόβλεπτα περιστατικά και συναισθηματικά φορτία, ο πυροσβέστης και εθελοντής από τα Χανιά βρίσκει τη γαλήνη του στη θάλασσα. Το surf είναι η ψυχοθεραπεία του, ο τρόπος του να αποφορτίζεται και να διατηρεί σώμα και πνεύμα σε ισορροπία. Μιλά για τις δύσκολες στιγμές του επαγγέλματος, τη σημασία της συλλογικότητας, την αξία της ομάδας και τα μαθήματα ζωής που παίρνει κάθε μέρα μέσα από το καθήκον.
Πώς σε βοηθά το σέρφινγκ να ισορροπείς ανάμεσα στις σωματικές και ψυχικές απαιτήσεις της δουλειάς σου;
Πώς διαχειρίζεσαι το άγχος και την πίεση που συνοδεύουν την καθημερινότητά σου σε τόσο απαιτητικές και επικίνδυνες συνθήκες;
Η οικογένειά μου είναι το πιο σημαντικό στήριγμα· το να γυρίζω σπίτι και να βλέπω ότι όλα είναι καλά με ηρεμεί. Επίσης, η θάλασσα είναι η ψυχοθεραπεία μου — μπαίνω στο νερό, αποσυνδέομαι από τα πάντα και βγαίνω ανανεωμένος.
Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή που έχεις ζήσει ως πυροσβέστης ή εθελοντής και πώς σε επηρέασε σε προσωπικό επίπεδο;
Το πιο δύσκολο κομμάτι στη δουλειά μας, ειδικά εδώ στα Χανιά, είναι τα τροχαία ατυχήματα. Ζούμε σε μια μικρή κοινωνία, οπότε συχνά γνωρίζουμε τα άτομα που εμπλέκονται, κάτι που το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Εκεί προσπαθώ να μένω συγκεντρωμένος στη δουλειά μου και να «απομονώνω» ό,τι συμβαίνει γύρω μου.
Πώς περιγράφεις τη συνεργασία και τη σχέση μέσα στην ομάδα σου, ειδικά όταν αντιμετωπίζετε επικίνδυνες καταστάσεις;
Η βάρδια είναι το παν. Περνάμε μαζί περισσότερες ώρες από ό,τι με την οικογένειά μας· ο ένας εξαρτάται από τον άλλο και εμπιστεύεται τη ζωή του στον συνάδελφο. Ακόμα κι αν υπάρξουν διαφωνίες, τη στιγμή του συμβάντος επικεντρωνόμαστε στη δουλειά. Εκπαιδευόμαστε, τρώμε, ξεκουραζόμαστε και επιχειρούμε μαζί. Αυτή η στενή επαφή μάς επιτρέπει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο ψυχικά και σωματικά, να μοιραζόμαστε προβλήματα και να παρέχουμε αμοιβαία υποστήριξη και λύσεις.
Τι σε κρατά ψυχικά και σωματικά δυνατό, όταν τα πράγματα γίνονται ιδιαίτερα δύσκολα ή επικίνδυνα;
Οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε απαιτούν ψυχραιμία, σωματική και ψυχική αντοχή. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με συνεχή εκπαίδευση, ώστε να είμαστε πάντα έτοιμοι για το απρόβλεπτο. Όταν καταλαβαίνεις ότι είσαι η τελευταία ελπίδα κάποιου, πρέπει να παραμερίσεις φόβους και δεύτερες σκέψεις και να δράσεις, όσο δύσκολο κι αν είναι.
Τι σημαίνει για σένα να υπηρετείς την κοινωνία μέσα από το έργο σου ως πυροσβέστης και εθελοντής;
Το επάγγελμα του πυροσβέστη είναι λειτούργημα, με κύριο σκοπό την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Νιώθω περηφάνια που ανήκω στο Πυροσβεστικό Σώμα και μπορώ να προσφέρω στον συνάνθρωπο. Ο εθελοντισμός είναι επίσης μεγάλο κομμάτι της ζωής μου — μέσα από τη συμμετοχή μου στη ναυαγοσωστική μονάδα του Ναυτικού Ομίλου Χανίων έχω καταλάβει πόσο σημαντικός είναι για την κοινωνία.
Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι σήμερα έχουν ξεχάσει την έννοια της συλλογικότητας και της προσφοράς;
Αν ναι, πώς μπορούμε να την ξαναβρούμε; Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να συμμετέχουν σε εθελοντικές δράσεις, ειδικά στην Πολιτική Προστασία, κάτι που είναι πολύ ενθαρρυντικό. Ωστόσο, η κρατική στήριξη παραμένει περιορισμένη όσον αφορά και στον εξοπλισμό και την οικονομική ενίσχυση και τις εκπαιδεύσεις, γεγονός που δυσκολεύει το έργο των εθελοντικών ομάδων.
Με ποιον τρόπο η εμπειρία σου ως πυροσβέστης έχει επηρεάσει τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή;
Μέσα από τη δουλειά και τη συναναστροφή με τους συναδέλφους απέκτησα πιο ευρεία οπτική: μαθαίνω να βλέπω κάθε κατάσταση από διαφορετικές γωνίες και να προσαρμόζω τις αποφάσεις μου. Οι ώρες στη βάρδια και οι συζητήσεις μαζί τους με έκαναν πιο ανθεκτικό και πιο ευπροσάρμοστο άνθρωπο.
Μέσα από τη δουλειά και τη συναναστροφή με τους συναδέλφους απέκτησα πιο ευρεία οπτική: μαθαίνω να βλέπω κάθε κατάσταση από διαφορετικές γωνίες και να προσαρμόζω τις αποφάσεις μου. Οι ώρες στη βάρδια και οι συζητήσεις μαζί τους με έκαναν πιο ανθεκτικό και πιο ευπροσάρμοστο άνθρωπο.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα ζωής που έχεις μάθει μέσα από τις επεμβάσεις και τις διασώσεις;
Αυτό που μου έχει μείνει είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο — όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή. Πρέπει να εκτιμάμε όσα έχουμε και, όσο κι αν ακούγεται κλισέ, η σωματική και ψυχική υγεία είναι το πιο σημαντικό· για όλα τα άλλα υπάρχουν λύσεις.
